« Powrót

O owadach zapylających

Wśród wszystkich zapylaczy roślin kwiatowych pszczołowate stanowią szczególną grupę, zarówno ze względu na ich występowanie w większości środowisk, jak i liczebność. Szacuje się, że w naszej szerokości geograficznej rośliny owadopylne stanowią około 78% gatunków. Owady zapylające są zatem bardzo istotnym elementem prawidłowo funkcjonującego środowiska przyrodniczego, jak również upraw polowych.

Spośród pszczołowatych na wyróżnienie zasługuje pszczoła miodna oraz trzmiele. Pszczoła miodna odznacza się szczególnymi cechami. Przede wszystkim przynosi nawet stukrotnie większe korzyści gospodarcze płynące ze wzrostu plonów i ich jakości, niż wartość wytwarzanych przez nią produktów (miodu, wosku itp.). Ponadto, rodziny pszczele dają się łatwo przewozić z pożytku na pożytek, a ich hodowla jest przez ludzi dobrze opanowana. Pszczoła miodna zapyla ok. 90% drzew, krzewów, roślin zielnych uprawnych i dziko rosnących.

Trzmiele, jako zapylacze roślin uprawnych, doskonale sprawdzają się zarówno w uprawach pod osłonami, jak i na terenach otwartych. Stanowią również ważną grupę zapylaczy roślin dziko żyjących. Znaczenie tej grupy owadów jest szczególnie ważne dla roślin, które ze względu na specyficzną budowę kwiatów, są niechętnie oblatywane przez inne gatunki zapylaczy. Należą tu między innymi: koniczyna czerwona, lucerna, komonica, naparstnica, jasnota, szałwia, tojad, czyli rośliny posiadające kwiaty o długiej rurce kwiatowej, a tym samym głęboko osadzonych nektarnikach (ich nektar jest trudno dostępny dla posiadającej stosunkowo krótszy języczek pszczoły miodnej).

Dodaj obserwację »